TNT - Show or No show?
In een achtergrond artikel in het Dagblad van het Noorden legt journaliste Marjolijn de Cocq de vinger op een zeer gevoelige TNT plek. Niet alleen kwam de posttak van die onderneming afgelopen week al negatief in het nieuws vanwege een voorgenomen massa-ontslag van 11.000 postbodes, ook de pakketbezorging ondervindt de nodige problemen met de kwaliteit van de aflevering.
'No show', de vakterm voor een geadresseerde die niet thuis is, is een dagelijks voorkomend probleem in de pakketbranche. De sterke toename van internetwinkels betekent dat in toenemende mate pakketjes ook bij particulieren afgeleverd moeten worden en die kennen geen 'openingstijden'. Dat maakt de aflevering er soms niet gemakkelijker op maar gelukkig kan het ook goed opgelost worden en niet zoals het kennelijk bij TNT gebeurt, althans, als we de feiten uit het artikel mogen geloven. 'No show' is vervelend voor een vervoerder omdat in de transportbranche 'stoppen voor afleveren’ geld kost. Als je voor dezelfde aflevering dus nog eens terug moet omdat de geadresseerde niet thuis was dan kost dat twee keer zo veel en het levert maar een keer op. Als goed ondernemer moet je dat dus proberen te voorkomen. Het pakket maar ergens in de straat afleveren en je schouders ophalen ('afgeleverd is afgeleverd') is dan zeker geen oplossing maar als je, zoals TNT, werkt met onderaannemers van onderaannemers dan wordt de spoeling alsmaar dunner en neemt de (aflever) kwaliteit en betrouwbaarheid zienderogen af.
Onder 'normale' omstandigheden kan een transportchauffeur 5 à 6 stops per uur doen. Daar zit dan de tijd van afleveren in en de aan- en afrijtijden. Als, zoals in het artikel, 'Hassan' 120 stops per dag heeft dan zou hij daar 20 uur over doen. Het aflevervenster op een gemiddelde werkdag voorziet echter 'maar' in zo'n 10 uur. Dus moet 'Hassan' al 12 stops per uur doen om dat aantal te halen. Dat is gemiddeld 5 minuten per stop! Als dan de geadresseerde niet thuis is, dan is die 5 minuten zo maar om en dan is het pakket ergens anders dumpen ongeveer de enige mogelijkheid die 'Hassan' nog heeft. En dat gebeurt dus kennelijk bij TNT. We laten dan nog buiten beschouwing dat ‘Hassan’ krap aan de helft van het minimumloon zal halen in 10 uur werken na aftrek van zijn autokosten. Dat lijkt op een moderne vorm van slavernij.
Een tweede keer aanbieden, of 'even' telefonisch met de planning overleggen daar heeft 'Hassan' geen tijd voor en TNT wil kennelijk die kosten niet maken want met de tarieven die TNT hanteert kan afleverkwaliteit er kennelijk niet uit. Zoals zo vaak is alle waren naar zijn geld. Natuurlijk, iedere prijs moet een reële prijs zijn maar ook een afspiegeling van de kwaliteit die u mag verwachten. Het gaat in de transportbranche niet alleen om correct, en op tijd, ophalen van de goederen bij de afzender maar, en misschien nog wel veel meer, om -buiten het zicht van de klant- correct en op tijd bij de geadresseerde af te leveren. Als pakketbezorger ben je het verlengstuk van de afzender. Daar mag en moet een klant op kunnen rekenen.
TNT kan kennelijk die servicekosten niet maken want met de onmogelijke (en veel te lage) tarieven die TNT aan haar relaties berekend kan 'afleverkwaliteit' er klaarblijkelijk niet meer uit. En ook hier blijkt weer eens dat de 'business law' van de heer Ruskin nog altijd razend precies klopt. 'De laagste prijs is niet altijd de beste prijs want je krijgt niet waar je denkt voor te betalen...'. Maar misschien het meest treffend voor TNT klanten is nog wel de gouden spreuk: ‘De ergenis over slechte kwaliteit duurt voort, als de vreugde over de lage prijs allang vergeten is’. Een waarheid als een koe!
Bron: nieuwsbrief A7
